توکلی نسب مریم ( شاعر و آهنگساز)

 خانم مریم توکلی نسب در سال 62 در کرج بدنیا آمدند . در سال 75 با تشویق خانم متوقع که استاد ادبیات ایشان بود به سرودن شعر علاقه پیدا کردند. آشنایی با خانم افشار استاد دانشگاه موسیقی فرصتی شد تا ایشان اوزان شعری را فرا گیرند. اکنون بیشتر قصیده و ترانه سرایی می کنند . خانم توکلی نزد استاد خردادیان و رمضانی نیز به فراگیری ساز نی پرداخت . ساز تخصصی خود را ویلنسل می داند و در نواختن پیانو تبحر دارند.ایشان استادان خود را خانم هما افسری  آقای محمد اسدیان و حجت الاسلام روشن سلیمانی می دانند .

خانم توکلی در زمینه نرم افزار و گرافیک فعالیت داشته و مونتاژ کار فیلم و عکس نیز می باشند . از هنرمندان محبوب ایشان استاد افتخاری در زمینه سنتی و در زمینه کلاسیک باخ و موتزارت می باشد . هدف خود را از هنر رسیدن به تعالی می داند.

با آرزوی موفقیت بیشتر برای این هنرمند جوان.

 

ميشكنم آينه هارو، تا نبينم كه غريبم

همه ي بدبختيامو،مديون خوردن سيبم

تو كوير بي كسيهام ، طبع عاشقونه دارم

واسه دلخوشي ابرا ، گلاي مريم مي كارم

...................................

آدمارو جا ميذارم، توي خاطرات مرده

به خيالم كه يكيشون ، دلمو دزديده برده

...................................

من براي زنده ماندن آرزوهايم كم است

هر غمي ديدم درين عالم دليلش آدم است

 ..........................................

تو تعبير گذشتن از خطر بودي

تو از احساس پاكم با خبر بودي

روان گشتي درون خاطرات من

از آن پس باعث چشمان تر بودي

 .......................................

كاش بهانه ميشدم،براي بيقراريت

مرا دوباره زنده كرد آن ضربه هاي كاريت

كاش براي لحظه اي من ميشدم معناي تو

قدم قدم گم ميشدم در داغي جاپاي تو

كاش به دريا ميزدم در لحظه هاي ابريت

تا ميشدم براي تو تنها ترين بي صبريت

.................................

كلام عشق را بگو

بگو،بهانه ات كجاست

چرا چنين شكسته اي!

گمشده ات مگر خداست؟

درون سينه ام شكست

قلب مسافري غريب

چه كس درون سينه ام

ناله زند انا الحبيب

/ 0 نظر / 54 بازدید